SÜPRİZ HEDİYEM

Minik yavrum... Bitanecik herşeye bedel meleğim.. Her zaman her durumda yüzümü güldüren kuzucuğum benim. Bugün yorgun bi şekilde eve geldim sana sarıldım derinden çektim içime kokunu. Sonra 'Sen Allah'ın bana hediyesisin biliyor musun' dedim. Aldığım cevap tam senlikti:))  'Biliyorum annecim beni ne zaman açacaksın:))) '   Hediye paketim benim  , her açtığımda farklı bi güzellik çıkıyor karşıma. Tam bunları yazarken sen geldin. 'Anneeee ben kendimin hayatını kurtardım biliyor musun. Koltuktan düşüyordum tam koltuğa tutundum hayatımı kurtardııım' dedin ve yine güldürün beni...

Geçenlerde halka atma oyuncağı yaptık. Her zamanki gibi yapım aşamasında çook eğlendin. En sevdiğin şey zaten kesmek ,yapıştırmak. Kağıt havlu rulolarına elektrik bantlarını sardık. Biraz görselliği olsun renk katalım istedim. Daha sonra köpük tabakların orta kısımlarını çıkarıp kenarlarına biraz renk kattık.

  Sonra halkaları atmaya başladık. Ama halkalarımız çok hafif olduğundan hedefi bulmakta zorlandık. İki taneyi birleştirip atmak işimizi kolaylaştırdı.

 Bunlarda büyük bir hevesle alıp sonra pişman olduğum sonra da pişman olduğuma pişman olduğum dergilerin. Klasörlerin içi dergi dolu. Her dergide 3-6 yaş etkinlikleri var. Kötü yanı dergilerin yaşa göre sınıflandırılmamış olması. Yani bi dergide Ecrin in yapabildiği etkinlikleri yapıyoruz yapamdıklarını yapabilecek düzeye gelmesini beklemek içn itina ile saklıyoruz.Bir kötü tarafıda etkinliklerin benzer olması. Tüm bunların yanında Ecrin dergilerden çok şey öğrendi. Bazen kendi kendine bi dergiyi alıp etkinlik yaptığını görüyor mutlu oluyorum. Etkinliklere o kadar aşina ki okumayı bilmemesine ramen ne sorduğunu biliyor ve yapıyor kimi zaman.  

Buda dergilerindeki etkinlikleden biri .. kesik çizgileri tamamlama ve boyama çalışması. Boyamayı parmak boyası ile yapmak istedi. Yalnız her farklı renk için farklı parmağını kullandı:) Ecrin ellerini kirletmekten pek hoşlanmıyor dolayısıylada parmak boyasıyla çalışmaktan hoşlanmıyor. Parmak boyasının tek sevdiği tarafı boyaları birbiri ile karıştırarak yeni renkler elde etmesi..

Buda dergilerinin birinden yaptığımız hafıza oyunu. Pencerelerin altında yavru ve anne hayvanlar var. Amacımız kapalı pencereleri açarak anne ya da yavrunun eşini bulmak. Hem anne ve yavru eşleştirmesini sağlıyor hem de hafızayı geliştiriyor. keyifle oynadık. Ben bile çok eğlendim ama itiraf edeyim   Ecrin bende daha başarılı:(

   Bu da babanın sana yaptığı senin deyiminle' kulübe kitaplığın ' Bu kitaplık bu aşamaya gelene kadar çook badire atlattı. İlk önce beşiğini bozup çalışma masası yaptık sonra üzerine büyüük kapaklı bir dolap yaptırdık. Sonra sıkılıp onuda bozup bu hale getirdi baban. Şimdilik şu halinde şekil değişikliği düşünmüyoruz ama ilerleyen zamanlarda ne olur neye dönüşür bilemem. Keşke eski hallerinin fotoğrafı olsaydı ve bir beşiğin kitaplığa olan yolculuğunu resimleyerek anlatsaydım sana:)

OLEEEY ÇİM ADAMLARIMIZ YEŞERDİ:)

 Geçenlerde Ecrin le birlikte çim adam yaptık. Maksat farklı bir aktivite olsun. Çorapların içine talaşları koyduk çim tohumları ,düzenlemeler, süslemeler vee çim adamımız hazır.    Hazırlama aşamasında çok eğlendi Bitane de Ahsen e yaptık. Veee başladık sulamaya....

 
    Sonunda yeşermeye başladı kel kafalar. Biz de bu süreci sabır ve keyifle izledik. Tabi arada bir de konuşmayı ihmal etmedik çim adamlarımızla. Sevgiyle yeşerdiler , gülümsettiler:))

Bu arada uzun zamandır aklımda olan bişeyi de gerçekleştirdim. mıknatıslı tahta almayı istiyordum. Amacım Ecrin e okuma yazma öğretmek değil . hafızasını geliştirici çalışmalar yapması, bide harflere aşinalık kazanması...

Önce bişeyler yazıyorum. Ecrin Yaren de harfleri bulup sırasına göre tahtaya yapıştırıyor. Bu arada hem eşleştirme yapıyor hem de dikkatini bir noktaya topluyor.

Bu da Ecrin in fikri. Altına yerlerştirmeyelim üzerine koyalım dedi. Bunu yaparken daha çok eğlendi. Çünkü sıranın hangi harfte olduğunu kolaylıkla buluyordu. Daha sonra tahtaya harflerle Ecrin yazdım. sırayı ezberlemesi için biraz zaman verdim. Sonra harfleri karıştırdım ve sıraya koymasını istedim. Çok ilgisiz dinlemiyor gibi görünse de onuda kolaylıkla yaptı. Şİmdilik sadece Ecrin yazabiliyor önümüzdeki günlerde kelimeleri artırmayı düşünüyorum.

Bu da parmak boya ile çalışmamız. Ecrin in çok keyif alarak yaptığı bişey. Aslında boyaları alırken fosforlu seçtik. Amacımız yıldızlar yapıp sonra yorganı başımıza çekip parlamalarını seyretmekti.Ama yorganın altında parlayan yıldızlar görmekti ama olmadı. 

Ecrin 3 yaşını da bitirdin. Durulur mu asiliği törpilenir mi insanlara karşı tavrı yumuşar mı 'üç yaş umutlarım' suya düştü.:(  Gerçi daha karar vermiş değilim bütün bu özellikler iyi mi kötü mü... Bazen kendine olan güvenin benim sana olan güvenimi artırırken insanlara karşı sert tavrın en azından tanımadıklarına karşı olanı biraz da mutlu ediyor diyebilirim. Çünkü dünya çok kötü güvensiz bir yer.

   Kendimi yetersiz hissediyorum çoğu zaman. Ne doğru ne yanlış nasıl davranmalıyım bilemiyorum . . Bütün bu soruların cevabını sen büyüynce alacacağım.Doğuştan gelen olguların kişisel özelliklern olmasaydı ve kişiliğin bir oyun hamuru olsaydı dahi nasıl bir şekil vermem gerektiğini bilemezdim heralde. Her durum karşısında bozar tekar yapardım İleride sana bakıp kişiliğinde insanlığında sağlığında her şeyinde en azından benim payım olan etkenler için keşkelerimden çok iyikilerim olmasını diliyorum hep. Ve bunu seninle gurur duyabilmek için istemiyorum. Çünkü bana gurur verecek şeyler seni mutsuz edebilir. Sen sana yet hep dimdik kal güçlüklere boyun eğme önünde kimseyi eğdirme yeter.. Senin başarını sahiplenmiyeceğim senin yaptıkların adına kendimle gurur duymayacağım meleğim . Senin mutluluğunla mutlu olurum o kadar. Sen benim oyuncak bebeğim yarış atım değilsin. iyisiyle kötüsüyle bu hayat senin.  Dileğim masumiyetini saflığını insani güzelliklerini koruyarak eksiltmeden büyümen. Bi yerde kendine ve çevrendekilere güzelliklerinle yetebilmen.

           Bugün komşumuzun biri 'Ne olacak bu Ecrin in hali 'dedi. Şaka yapıyo diye düşünürken Niye böyle oldu 'diye düşüncesinin ciddiliğini netleştirdi. alışılagelmiş çocuk hal ve hareketlerinden farklı olan davranışların beni, endişelendirmeli mi acaba diye düşündüm o an. Şuan düşüncem net. Bireysel farklılıklar hayatımızı zenginleştirir güzelleştirir renkli kılar. Seni  toplumun alıştığı belki görmek istediği çocuk değilsin.Sen EEcrinsin başka bir kişilik. Sen bir renksin hem de benim en sevdiğim renk.

            Yeter bu kadar duygusallık birazda sana ne yaptığımızı hatırlatayım bilmem bunları okurken hatırlayacak mısın:)

           Bir wc kağıdının rulosundan kuş yapmaya karar verdik. Önce gözler sonra gagayı yapıştırdık ama yaptığımız şeyin kuşla yakından uzaktan alakası yoktu.

Gözleri oynasın diye tablet ilaçları kullandık. İçine boncuk koyduk ama sen yapıştırıcıyı abartınca oracıkta yapışıp kaldılar:) Nereye bakıyor bu adam?

                                                                          Saç yapmamızı istedin iplerden saç yaptık birlikte. 'Aaaa bu yaşlı bir nine oldu anneee' deyince rotamızı belielemiş oldun.Kuş diye yola çıktık ama binbir surat yaparak devam ettik.

.

Küçük dokunuşlarla büyük yaşlar yaptık.

BUGÜN DE BUNLARI YAPTIK

uzun zamandır ecrin le kitaplarla etkinlik yapmanın dışında bişey yapmıyorduk. bugün çok önceden düşündüğüm iki şeyi yaptık Ecrin ile. Birincisi örüntü.Basit bir örüntü yaptık boncuklarla. Ben örüntünün kuralını belirledim Ecrinde kurala göre boncukları dizdi. Boncukları kolay dizebilmesi için kalın bir ipe ihtiyaç duyduğumdan bi eşfmanımın ipini çıkardım Ecrin ipi görünce anne Neden ipten kemerini çıkardın demeyide ihmal etmedi. Hiç bişey kaçmıyor bu çocuklardan.

İpten sıkılmasın diye bu seferde kuralı değiştirerek ince çubuklara dizdi boncukları. Bu şekilde hem dikkatini hem de hafızasını geliştirdiğini düşünüyorum. Zaten boncuk dizmek Ecrin in en sevdiği şeydir. 'Farkettirmeden öğretmek' diyorum ben buna. 

Boncuklardan sonra ecrin in bultak oyuncağını kalıp olarak kullanarak çizdiği geometrik şekilleri boyadık ve kestik. Örüntüye bu şekilde devam ettik Yine ben kuralı koydum Ecrin de kurala göre dizdi kağıtları . Gayette başarılıydı. Sıkmamak için daha karışık dizilimleri sonraya saklıyorm.

Örüntü etkinliğimiz bitti. Ecrin in elektronik kurmalı oyuncağı çok fazla. Ben ne kadar almamaya çalışsam da bi şekilde giriyor evin içine. Elektronik oyuncaklar herşeyi sunuyor çocuğun önüne. Düşünme yeteneğini , yaratıcılığını öldürüyor. Neden sonuç ilişkileri, nasıllar elektrik devresinin arasına gizleniyor adeta. Fark edecek, düşünecek bağdaşım kuracak fırsat bırakmıyor çocuğa.

Aslında ev ve evdeki ev aletleri bile  birer oyuncak . Hatta çok eğitici ve eğlendirici birer oyuncak. Yeterki kocaman bedenlerinde küçücük yürekleri taşıyacak oyun arkadaşı anne babalar olsun .

İkinci olarak kağıt üzerinde Ecrin in bir türlü beceremediği labirent yaptık. Aslınde babası yaptı .

Legolarıyla oluşturduğumuz labirente bir hevesle girdi. İlk önce kurallara uymadı. Yolların üzerinden felan atlamaya çalıştı. Ama ikinci turda olayı kaptı. Büyük bir keyifle yürüdü.

Genelde teorikte bildiklerimizi pratiğe dökemeyiz. Ecrin pratikte olayı anladı ama bakalım teoriğe dökebilecek mi? Bunu dergilerinde ki labirentlerde göstereceği perforformansından anlıyacağız:) 

ECRİN 3 YAŞINDA

     6 Aralık 2007 de başlayan yolculuğumuzun 3. durağındayız. Bebeğimin doğum günü. dolu dolu geçen koca 3 yıl. Yeni bir yaşa başlarken bir yaş daha büyüdü diye sevinir insan. Ama bende garip bi burukluk.. Bi daha  1 li 2 li yaşlarını yani bebeklik hallerini yaşayamayacağım anılarda gizlenecek olan yıllar.. İlk defa büyümeyi farklı boyutlarda gördüm. İnsan büyüdükçe ya da büyütttükçe bebekliği, çocukluğu ya da gençliği bir daha almamak üzere veriyor zamana. Ve aklıma anı yaşamak geliveriyor aniden. Ne kadar anı yaşıyoruz sorusu... Sevdiklerimize ne kadar zaman ayırıyoruz ya da zamanı nasıl geçiriyoruz?  Ve aklıma kızımla geçirebileceğim ama bi şekilde ölen anlar geliyor kendimi zaman katili ilan edip önüme bakıyorum yaratacağım güzel an ve anılar için. Ve nice güzel anılarla ardında bıraktığın  , yeni bir yaşa, yeni umutlara  adım attığın yılları birlikte kutlamayı ümit ediyorum bebeğim. Ve hayat kitabının her sayfasını tertemiz olmasını, boş yada koparılıp atılmış sayfalarınn olmamasını diliyorum.

       Akşam başladı çok geçen kalan doğum günü hazırlıkları... Aslında pek hazırlık sayılmaz. Yapmak istediklerimi yapamamanın huzursuzluğu ve öfkesi vardı içimde . Ama sen okuldan gelen yorgunluğunu senin kokunla atmak isteyen seni öpmek için sana doğrulan annene 'Anne git' deyince kendime olan öfkem geçti. Umarım büyüyünce yani bu yazdıklarımı okurken tüm bu davranışlarına bir açıklama getirirsin.

      Minik eller iş başında .Ertesi gün doğum gününe gelecek misafirler için hazırlıklar yapıyor. Yaptığı üç tane simitimsiden sonra ben sıkıldım diyor ve  kalkıyor.

      Bi kaç aksilik yüzünden suya düşen hayallerimi gelecek doğum gününe saklıyorum.

Daha misafirler gelmeden dedenin yaptırdığı pastayı tırtıklamaya başladın. O mumları kaç kere yaktık sen kaç kere üfledin hatırlamıyorum bile. Her mum üfleyişinde de 'annem babam hep bir odada olalım ' (annem babam hep bir arada olalım) diye de dileğini dilemeyi ihmal etmedin. Ah bi de keşke doğrusunu söylesen. Nerden öğrendin ya da duydun bilmiyorum ama dileğin bu haliyle kabul olursa yandık:))

 İşte bu katil maytaplar halımızı da yaktı:(

             Artık o mumlar kaç kere yandılar ve kaç kere üflediysen nefesin kalmadı haliyle:)      Ama herşeye ramen yine dedin yine üfleyeceğim:) Herkesle üfledin yılmadan mumları:)  Serap Teyzen büyük tesadüfler sonucu 3 doğum gününde de yanımızdaydı:) Öyle umuyoruz ki seneye de güzel bi sepeple doğum gününde buluşalım.            

Mum üfleme çılgınlığın bitmemişti tabi ki. Bir de en sevdiğin arkadaşın Ahsen Ela ile üflemeliydin . O saatlerde uyuyan Ahsen Ela sonradan katıldı. Birde onunla üfledin mumları. Ahsen biraz çekinince ona nasıl üfleyeceğini gösteriyordun yorgun isyankar nefeslerinle.

Seneye doğum gününde kadromuzda bir eksilme olmamasını diliyorum. O üçün sağına birde 0 eklendiğinde de yanında olmayı umuyorum çiçeğim. Tabi en sevindiğin anlardan biri daha.. Hediye zamanı... Büyük bir merakla açtın paketleri. Hepsinde de ayyy inanmıyorum sahte nameleri:)) Hep böyle mutlu ol emi.

Bu da Ahsen Ela nın sana hazırladığı kart. Çok anlamlı ve güzel.. Şİmdi sadece üzerindeki çıkartmalar dikkatini çekti. Ama büyüyünce çook hoşuna gideceğine inanıyorum. Ve anılarını yad etmek üzere bunuda özenle saklıyorum.

BUNA HALA GÜLÜYORUM

         Aslında bunu Ecrin in komiklikleri adlı başlığa ekliyecektim ama vazgeçtim çünkü hiç birine bu kadar uzun süre gülmemiştim...

       Geçenlerde Ecrin Yaren in babası evde yoktu ve haliyle baba krizi tuttu. Baba diye ağlıyor hiiiç sakinleşmiyor. O ara zil çaldı karşı komşumuzun seside eşlik ediyordu sandım ki babası geldi karşı komşumuzla konuşuyor 'Baban geldi bak aç kapıyı dedim  .Ecrin kapıyı açtı .Karşı komşumuz 'Annecim' dedi .( Karşı komşumuz Ecrin e hep annem annecim diye hitap eder. )     Ecrin 'Git burdan ' diye kapıyı kapattı adamn yüzüne. meğer babası gelmemiş. Gittim komşudam özür diledim içeri girdim .
       'Kızım niye öyle yapıyorsun , çok ayıp oldu.'   deyince . Ecrin den 'O adam beni hep annesi sanıyor' cevabını aldım ve gülmekten yıkıldım :)))))

     

GEÇMİŞ OLSUN KARTI

           Dün akşam Ecrin yine birlikte bişeyler yapalım diye tutturdu. Tabi ben hiç müsait değilim çünkü misafirim gelecek ve hazırlık yapıyorum. Neyse dedim kızımdan dahA önemli değil. Bu aralar evimizde epeyce kutu birikmişti. ( Ecrin e aldığımız başarısuz ayakkabı alma girişimleri sonucunda birikti.) Bi şekilde Ecrinle değerlendiririz diye atmaya kıyamamıştım. Kutuları işlevsel hale getirmeye karar verdim.

         Evde bulunan bir cilt ile bir güzel kapladık kutuları.

Üzerine de Ecrin in fotograflarını yapıştırdık Tüm bunları yaparken Ecrin de bant kesme yapıştırma işlerinde bana yardımcı oluyordu.

         İki kutuyuda benzer şekilde yaptık . İçine tokaları koyarız diye düşğndüm ama Ecrin kitaplarını koymak istedi. Dediğini de yaptı Kitapları kutulara sığacak şekilde katlanmış ve kutuya sıkıştırılmış olarak buldum:(  

       Tüm bunları yaparken Ecrin bant keserken benim elimide kesti . Kanı görünce panikledi tabi. 'Annecim yanlışlıkla oldu özür dilerim. Babam gelince bant yapıştırsın .Ama önce ben kapının arkasına saklanmalıyım.'

VE BU SABAH...

Sabah Ecrin çok erken kalktı. Bense hala yatıyorum. Ecrin beni kaldırmadı ortalıkta ona zarar verecek birşey olmadığını bilmenin güveniyle yatıyorum. Tıkır tıkır farevi:) sesleri geliyor kulağıma.

10 dakika sonra Annecim kalkmalısın kazayla masama su döktüm. Kalktım odasına gittik. Bizimki kalkınca mutfağa gitmiş sandalye yardımıyla bir bardağa su koymuş ve sulu boya çalışması yapıyor. 'Annecim bak bunu sana yaptım. 'GEÇMİŞ OLSUN KARTI dün parmağını kestim ya.'  Canım benim hem güldüm hem duygulandım. GEÇMİŞ OLSUN KARTI belkide hayatım boyunca bu üç kelimeyi bir arada kullanmadım.

işte benim geçmiş olsun kartım.

 öptüm öptüm öptüm....  Bak dedi bu sensin. Ama dedim benim burnum bu kadar büyük değil ki. Burnuma baktı:) Tamam o zaman bu babam olsun:)